زندگی به سبک مطهری

  • 11 بهمن 1393 - 17:57
    روزنامۀ کیهان را می‌خریدند و بعضی از قسمت‌هایش را که مقالات علمی بود، می‌بریدند و مطالعه می‌کردند. بعد هم بریده‌ها را دقیق حفظ می‌کردند. مرتب درصدد این بودند که جدیدترین فکر را که عرضه شده بود، ببینند و مطالعه کنند.
  • 4 بهمن 1393 - 17:42
    هر دو سال یک بار ایشان صدای افراد خانواده را ضبط می‌کردند. نکتۀ به یاد ماندنی این بود که هرگاه از خود ایشان می‌خواستند که صدایشان را ضبط کنند، همیشه با اذان آغاز می‌کردند و بعد اشعاری دربارۀ عشق الهی، مرگ و بیارزشی دنیا می‌خواندند.
  • 27 دى 1393 - 17:32
    وقتی که با ایشان در مدرسۀ فیضیه هم‌مباحثه بودیم، خیلی به عبادت و تهجد و نماز شب اهمیت می‌داد و مقید بود که نماز شب را بخواند و همیشه به من می‌گفت که نماز شب به انسان معنویت می‌دهد و روح انسان را تازه می‌کند.
  • 20 دى 1393 - 16:46
    قبل از خواب 20 دقیقه الی نیم ساعت قرآن می‌‌خواندند و حدود ساعت 10 می‌خوابیدند. هر شب «مسبحات» را یعنی سور حدید، حشر،‌ صف، جمعه، تغابن و سورۀ «سبح اسم ربک الاعلی» را که می‌فرمودند سورۀ امیرالمؤمنین(ع) است، قبل از خواب تلاوت می‌کردند. هنوز زمزمۀ بعضی...
  • 13 دى 1393 - 16:42
    عبادت چیزی نیست که بگوییم هر چه بیشتر بهتر بلکه امری کاملاً کیفی است. می‌فرمودند: سعی کنید وقتی به عبادت بپردازید که نشاط عبادت دارید و هنگام خستگی و ملال سراغ عبادت نروید.
  • 6 دى 1393 - 16:35
    ایشان در عالم دیگری بودند. مخصوصاً شب‌های جمعه. شب‌های جمعه اگر در اتومبیل می‌نشستند و مشغول دعا خواندن می‌شدند، هر چه با ایشان حرف می‌زدی، متوجه نمی شدند. اصلاً خودشان نبودند.
  • 29 آذر 1393 - 16:31
    مردم غافل همیشه اهل بصیرت را سرزنش می‌کنند. آنها نمی‌دانستند که ایشان حاضر نبودند حال نماز شبشان را از دست دهند و شب با کسالت در حضور خدا حاضر شوند و می‌خواستند توجه و حضور قلب داشته باشند.
  • 22 آذر 1393 - 16:16
    فراموش نمی‌کنم هر شبی که ما با مرحوم مطهری بودیم، می‌دیدم این مرد نیمه شب نماز شب می‌خواند و گریه می‌کرد، به طوری که صدای گریه و مناجات او افراد را از خواب بیدار می‌کرد.
  • 15 آذر 1393 - 16:05
    در مقابل مرحوم آقای تهرانی خاضع بودند و پشت سر ایشان با تواضع نماز می‌خواندند و احترام خاصی برای ایشان قائل بودند. البته قطعا همۀ نقطه نظرات اجتماعی و سیاسی آقای تهرانی را نمی‌پذیرفتند.
  • 8 آذر 1393 - 15:40
    بعد از پایان جلسۀ سخنرانی یا درس، وقتی جوان‌ها می‌آمدند، ایشان با آغوش باز آنها را تحویل می‌گرفتند و به سؤالات آنها با جان و دل گوش می‌دادند و جواب می‌دادند.

صفحات